Παρά τις προσδοκίες από την συμφωνία, της 5 Μαΐου 2006, στην Abuja της Νιγηρίας, μεταξύ της κυβέρνησης και μέρους μιας εκ των μεγαλύτερων ομάδων ανταρτών στο Νταρφούρ, του SLA, υπό τον Minni Minnawi, η κατάσταση, χειροτέρεψε, με τη διάσπαση των υπολοίπων ομάδων που δεν υπέγραψαν τη συμφωνία σε μικρότερες και μη ελεγχόμενες φράξιες.

Δυστυχώς, οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις μεταξύ των αντιμαχόμενων ανταρτών από τη μια μεριά και με κυβερνητικές δυνάμεις από την άλλη, είχαν ως αποτέλεσμα την παραπέρα αύξηση των εκτοπισθέντων και ενίσχυση της ανασφάλειας τόσο για τους μόνιμους κατοίκους του Νταρφούρ όσο και για μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων που συχνά πέφτουν θύματα επιθέσεων, ιδιαίτερα με στόχο την αρπαγή μέσων μετακίνησης.

Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την άσκηση πίεσης από δίκτυα θρησκευτικών οργανώσεων που έχουν έδρα τις ΗΠΑ, έχουν οδηγήσει τη διεθνή κοινότητα προς την κατεύθυνση να πιέσει ώστε να εξαναγκαστεί η κυβέρνηση του Σουδάν να δεχτεί στο Νταρφούρ, εκτός της δύναμης της Αφρικανικής Ένωσης των 7.000 ανδρών που ήδη βρίσκεται εκεί, επιπλέον στρατιωτική δύναμη υπό την αιγίδα των ΗΕ, που στην τελική της φάση προβλέπεται να φτάσει τους 20.000 άνδρες.

Τα παραπάνω αποτελούν ένα σαφή προσανατολισμό για επίλυση της κρίσης με τη χρήση στρατιωτικών μέσων. Θεωρούμε ότι ο παραπάνω προσανατολισμός όχι μόνο δεν θα δώσει θετικά αποτελέσματα στη συνεχιζόμενη κρίση, αλλά αντίθετα θα συμβάλλει σε μια ραγδαία επιδείνωση και θα οδηγήσει ολόκληρη την περιοχή σε ένα νέο αιματοκύλισμα

Η παραπάνω εξέλιξη κινείται προς την λάθος κατεύθυνση για τους εξής λόγους:

1. Δεν θα έχει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα λόγω της ιδιαιτερότητας του εμφυλίου (οι επιθέσεις και οι συγκρούσεις γίνονται μεμονωμένα μεταξύ μικρών ομάδων ανταρτών και του στρατού λπου είναι σχεδόν αδύνατο να εντοπιστούν και να ελεγχθούν σε μια τεράστια έκταση ίση με το μέγεθος της Γαλλίας.)

2. Θα έχει ένα τεράστιο κόστος (εκτιμάται ότι το ετήσιο κόστος συντήρησης μιας τέτοιας στρατιωτικής δύναμης θα ανέλθει στο ιλιγγιώδες ποσό των 2.δις ευρώ ετησίως) Φαίνεται τραγική ειρωνεία να σπαταλάται ένα τέτοιο ποσό για στρατιωτικές επιχειρήσεις όταν την ίδια στιγμή οι κάτοικοι του Νταρφούρ, για τους οποίους υποτίθεται ότι γίνεται αυτή η επιχείρηση, δεν έχουν πρόσβαση σε στοιχειώδεις υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, πρόσβαση σε καθαρό νερό και σε επαρκή διατροφή.

3. Είναι πολύ πιθανόν ότι ακραία στοιχεία και φονταμεταλιστές θα εκμεταλλευτούν την παρουσία της δύναμης των ΗΕ για την έναρξη ενός ακόμα ιερού πολέμου με απρόβλεπτες συνέπειες

4. Σύμφωνα με όλους τους αναλυτές οι συγκρούσεις δεν αποτελούν αποκλειστική ευθύνη των κυβερνητικών δυνάμεων. Υπολογίζεται ότι στις μισές περίπου περιπτώσεις οι συγκρούσεις έχουν σαν αφετηρία ομάδες που δρουν ανεξέλεγκτα μέσα σε γεωγραφικά όρια που η κυβέρνηση έτσι και αλλιώς δεν ελέγχει.

5. Σαν αποτέλεσμα της αυξανόμενης έντασης η ανθρωπιστική βοήθεια δεν θα μπορεί να παρασχεθεί με ασφάλεια από διεθνείς ΜΚΟ οι οποίες θα γίνουν στόχος αντιποίνων και αναπόφευκτα η διαδικασία αυτή θα περάσει στα χέρια του στρατού ο οποίος θα αναγκαστεί να αναλάβει τη συνοδεία των αποστολών, τη φύλαξη των καταυλισμών, κλπ.

Για τους παραπάνω αυτούς λόγους πιστεύουμε ότι η λύση δεν θα πρέπει να βασίζεται σε στρατιωτικά μέσα και στην επίδειξη δύναμης, αλλά θα πρέπει να είναι πολιτική και αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών που θα πρέπει να καθίσουν άμεσα και χωρίς όρους, για μια ακόμη φορά, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Απευθύνουμε έκκληση προς την Ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να αναλάβουν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρωτοβουλία για την έναρξη ουσιαστικού διαλόγου και την οριστική επίλυση του προβλήματος στο Νταρφούρ, συγκαλώντας όλες τις πλευρές σε ουσιαστικές συνομιλίες, με στόχο μια δίκαιη και βιώσιμη συμφωνία, κοινά αποδεκτή από όλες τις πλευρές.